Bergpas Vršič, Slovenië, Reisbrochures van de Julische Alpen in Slovenië, Triglav Nationaal Park, Slovenië
De mythen en legenden van het Triglav Nationaal Park
Deze post is ook beschikbaar in:
De mythen en legenden van het Triglav Nationaal Park
De mythen en legenden van het Triglav Nationaal Park
De mythen en legenden van het Triglav Nationaal Park
De Julische Alpen, die al meer dan 30 jaar worden beschermd als Triglav Nationaal Park, worden algemeen beschouwd als het deel van Slovenië dat symbool staat voor het meest waardevolle bezit van het land en de natie: goed bewaarde natuur van adembenemende schoonheid en de sporen van het bestaan van de mens in deze prachtige natuurlijke omgeving die zijn vastgelegd in het culturele erfgoed van het gebied. De mensen die hier wonen zijn als geen ander. Net zoals een boom die hoog op de berg groeit verhardt en zich aanpast aan stormachtige winden, lange en strenge winters en korte zomers, zijn de mensen in de Alpen gehard door hun harde leven in de schrale velden, bossen en bergweiden, om vervolgens te verzachten bij de beelden van onbeschrijfelijke schoonheid die de exacte onvergeeflijke natuur onthult. Deze onverzettelijke geest wordt weerspiegeld in het culturele erfgoed van het gebied, in de huizen, schuren, hooischuren en het culturele landschap. Minder duidelijk voor het oog, maar net zo waardevol, is het erfgoed van de geest die tot leven komt in de winteravonden bij het haardvuur en leeft in de verhalen, mythen en legenden, maar ook in de traditionele vaardigheden en ambachten, werkgewoonten, feesten en accenten van de mensen die aan alle kanten van de heuvels in het koninkrijk van Zlatorog wonen. Deze tentoonstelling en de 2016 kalender van TNP brengen 12 indrukken van de verborgen hoeken van het Triglav Nationaal Park zoals ze bewaard zijn gebleven in volksverhalen. Deze beelden zijn gevormd en gedefinieerd door de contemplatie, bewondering, respect en het behoud van de unieke harmonie tussen natuur en mens.
De mythen en legenden van het Triglav Nationaal Park
De mythen en legenden van het Triglav Nationaal Park
Mythen en legendes van het gebied aan de voet van de berg Triglav
Mythen en legendes van het gebied aan de voet van de berg Triglav. De prachtige bergen van het Triglav Nationaal Park, algemeen bekend om hun natuurlijke schoonheid, zijn het decor van vele mythen en volkslegenden die de relatie van de mens met de natuur en haar fenomenen weergeven. De boodschap achter de legendes is meeslepend, informatief en humoristisch en relevant voor alle generaties. Het koninkrijk Zlatorog zal overleven en zijn schoonheid zal indruk op ons maken zolang dit gebied goed verzorgd wordt en in zijn ongerepte staat bewaard blijft. Dus als je het land aan de voet van Triglav bezoekt, kijk dan uit naar bergfeeën: zij kunnen je zeker helpen om de juiste weg naar je bestemming te vinden.
Zlatorog
Het bergparadijs boven Komna was vroeger het thuis van goedhartige witte feeën. De feeën hadden een kudde berggeiten geleid door een witte gemsbok met gouden horens, genaamd Zlatorog (Gouden hoorn). Men geloofde dat de hoorns van Zlatorog de sleutel waren tot de immense schat die verborgen lag in de tuin op de bergtop. Een jonge jager uit Trenta, die was opgevoed door de witte feeën, werd verliefd op een mooi meisje uit de vallei. Hij bracht haar boeketten wilde bloemen die haar liefde wonnen. Maar een rijke Venetiaanse koopman deed het meisje een aanzoek, gaf haar juwelen en vertelde haar dat haar jager haar de gouden hoorns van Zlatorog zou brengen als hij veel van haar hield. De jager, niet langer in de gunst van het meisje, was wanhopig en diep gekwetst. Die nacht ging hij op zoek naar het mythische dier. Vroeg in de ochtend zag hij Zlatorog op een hoge rots en schoot hem neer, maar vergat de magische krachten van de gems. Uit het bloed van het dodelijk gewonde dier groeide de Triglavbloem. Hersteld door de plant stoof Zlatorog naar de jager. Zijn glanzende hoorns verblindden de doodsbange jongen zodat hij uitgleed over een rots en in een afgrond viel. De gezwollen Soča rivier bracht het lijk naar de vallei. Zlatorog verwoestte zijn tuin op de bergtop en verdween voorgoed, samen met de witte feeën. Zijn schat blijft echter verborgen in de bergen aan de voet van Triglav.
De Škrlatica Fee
Kekec’s Jerica, de halfzus van Kekec, verdwaalde in de bergen. Op de hellingen van de berg Škrlatica kwam ze een huisje tegen, waarin een bleke dame lag. Het was Škrlatica, de bergfee, die slechts om de honderd jaar ziek werd. Als er op zo’n moment geen vriendelijke ziel naar haar toekwam om haar medicijnen te brengen, zou de fee kunnen sterven en zou er groot ongeluk over de mensen komen. De witte dame vroeg Jerica om de genezende sleutelbloem uit Carniola, die op de hellingen van de berg bloeide. Jerica vond de bloem en bracht hem naar de zieke vrouw. De vrouw herstelde onmiddellijk en veranderde in een mooie dame in een paarse jurk, met een parelkroon op haar hoofd. Als teken van haar dankbaarheid gaf de Škrlatica-fee Jerica een bloesem van de Carniolische sleutelbloem, een prachtige paarse jurk en een gouden ketting.
De mythen en legenden van het Triglav Nationaal Park
Het heidense meisje
Ajdovska deklica, of het Heidense Meisje, was een goedhartige reuzin die op de hellingen van de berg Prisank woonde. Ze hielp bergbeklimmers en andere reizigers hun weg te vinden door sneeuwstormen over de Vršič pas naar de Trenta vallei. Als lotsgod bezocht ze ook jonge moeders en voorspelde ze het lot van de pasgeboren kinderen. Op een nacht voorspelde ze de geboorte van een jongetje uit Trenta dat zou opgroeien tot een jager, Zlatorog zou doden, een witte gems met gouden hoorns, de kostbare hoorns van het dier zou verkopen en ongelooflijk rijk zou worden. Woedend over de voorspelling besloten haar medemeisjes haar te straffen. Zodra het heidense meisje terugkeerde naar haar huis in de bergen, veranderde ze in steen. Tot op de dag van vandaag kijkt ze verwonderd neer op de vallei van Trenta, haar grote versteende ogen staan nog steeds vol verbazing.
De wilde man op Pokljuka
De houthakkers van Gorje besloten eens om de wilde man te vangen die op de hoogvlakte van Pokljuka woonde en de mensen veel slechte dingen aandeed. Ze lokten hem naar een oude hut, bonden hem vast en sleepten hem naar de vallei. Terwijl ze hem door Gorje trokken, smeekte hij hen om hem vrij te laten. Hij beloofde hen te vertellen waarom er zoveel mensen begraven waren op de begraafplaats van Gorje. Ze maakten de touwen los en beloofden hem te laten gaan. Dus zei de wilde man: “Vanwege spreuken.” De houthakkers waren erg tevreden met het antwoord en lieten de wilde man gaan. Toen ze zich realiseerden wat hij hen had verteld, wilde een van de mannen hem vragen naar de remedie tegen betoveringen. Maar de wilde man was al verdwenen. En de mensen van Gorje bleven lijden en sterven door betoveringen.
Vodobruhec (waterspurt)
Ooit was de Trenta Vallei de thuisbasis van drie goden: Triglav, Jalovec en Mangart. Het waren goede goden en ze hielpen vaak de lokale bevolking in nood. Maar toen sloop de kwaadaardige reus Vodobruhec, oftewel de ‘Water Spurt’, de vallei binnen. Het water gutste uit zijn mond toen hij aankwam en al snel stonden veel dorpen onder water. De mensen klaagden bij Jalovec over de indringer, maar de goede kon de kwade reus niet in zijn eentje in bedwang houden. Dus riep hij zijn twee collega’s en samen vingen ze Vodobruhec, bonden hem vast, sloten hem op in een grot en openden zijn mond zodat het water dat eruit stroomde de vallei zou voeden. Tot op de dag van vandaag borrelt er water uit de grot in een bron die de Soča wordt genoemd. De legende zegt dat wanneer de reus zijn boetedoening heeft uitgezeten, de Soča rivier zal opdrogen.
De mythen en legenden van het Triglav Nationaal Park
De ingestorte berg
Vroeger geloofde men dat elke berg zowel een geest als een draak had. De twee worstelden zo hevig dat bergen tijdens hun gevechten instortten en grindbedden en rotsen achterlieten die verspreid lagen over het hele Bohinj gebied. In die tijd besloot een berg aan de andere kant van het meer hoger te worden dan Triglav. Zijn geest blies er lucht in om hem groter te maken en zijn draak tilde rotsen op en verschoof ze om hem hoger te maken. Een goed plan, maar God liet het niet gebeuren. Toen de pretentieuze berg bijna de hoogte van Triglav had bereikt, stortte hij plotseling in met een enorme knal. Het enige dat van zijn droom is overgebleven, is zijn naam – Podrta gora (ingestorte berg).
De beek van Malo polje
Lang, lang geleden schiep God een lieflijk, helder beekje in een bergweide van de Malo polje-weide. De beek was het middelpunt van de belangstelling in de weide, en de lof ging naar zijn hoofd. Hij werd arrogant en onstuimig. Toen de Schepper dit zag, wilde hij dat de beek berouw toonde voor zijn ijdelheid en droeg hem op om aan het einde van de weide in de grond te verdwijnen om zich te reinigen. Verdrietig en ellendig kon de beek geen afscheid nemen van haar bloemrijke weide. Hij stopte zestig keer en keek terug naar het paradijs aan de voet van Triglav, maar uiteindelijk moest hij Gods bevel opvolgen en wegzinken in de grond in de richting van de hel. Pas veel lager in het dal kon de gezuiverde beek weer opduiken als de Mostnica waterval en de wilde troggen van de Mostnica rivier.
Hudičev meest (Duivelsbrug)
De legende vertelt over arbeiders die de hele dag tot ’s avonds aan de brug bouwden, maar toen ze de volgende ochtend terugkwamen, was al hun werk vernietigd. Toen merkte een van de arbeiders op dat de duivel de brug maar zelf moest maken. En de duivel ging aan het werk, maar in ruil daarvoor eiste hij de eerste ziel die de brug zou oversteken. Een van de boeren had een hond en een geweldig idee: hij gooide een kalfsbeen naar de andere kant van de brug en de hond rende erachteraan. Zo kreeg de duivel zijn ziel. Woedend dat het maar een hondenziel was, sloeg de duivel met zijn staart en sloopte het hek. De brug staat er echter nog steeds.
De mythen en legenden van het Triglav Nationaal Park
Ledenec, de ijsreus
In een berggrot boven Matruljek woonde een reus die Ledenec heette. Hij pestte iedereen die in zijn buurt durfde te komen, ademde een ijzige adem uit en danste en gilde van vreugde als het sneeuwde. Het enige waar hij bang voor was, waren de zon en vuur. Op een dag besloot hij dat er een berg naast zijn grot moest komen. Hij riep alle reuzen die hij in zijn macht had bij zich en beval hen er een te bouwen. Het werk was zwaar en de reuzen werden al snel moe van het sjouwen met stenen, maar Ledenec liet hen niet rusten. Toen hij uiteindelijk in zijn grot in slaap viel, stapelden de woedende reuzen een stapel brandhout op bij de ingang van de grot en staken deze in brand. Ledenec kon niet ontsnappen, stikte door de rook en begon te smelten. Tot op de dag van vandaag stromen zijn overblijfselen onder de berggroep Martuljek vandaan als de Martuljek stroom.
De rivier de Mlinarica
In vroeger tijden had de pastoor van Trenta een aantal heilige misboeken, maar de duivel wilde deze in handen krijgen zodat hij ze kon gebruiken voor zijn magie. De duivel, altijd op zoek naar de juiste gelegenheid, stal uiteindelijk de boeken en rende weg zoals alleen een duivel dat kan. Toen de priester merkte dat er een aantal boeken ontbraken, nam hij wat wijwater en ging op zoek naar de duivel. Toen hij zag dat de priester hem inhaalde, liet de duivel de boeken vallen en sloeg zo hard tegen een rots dat er een enorme grot uit ontstond. Uit deze grot stroomt een beek genaamd de Mlinarica.
Štefenajka
Onder Rdeči rob boven de Tolminkavallei ligt een weide genaamd Sleme, waar vee uit Zatolmin komt grazen. Er zijn koeienstallen en een herderswoning en zuivelfabriek, waar melk tot kaas en wrongel wordt verwerkt. Niet ver van de weide ligt de steile heuvelrug Kopa. Deze bergkam was vroeger het thuis van een wilde vrouw, divja baba, genaamd Štefenajka. Herders waren doodsbang voor haar. Elke herder die nieuw was op de weide moest Štefenajka drie keer rond zijn huis dragen op zijn schouders. Als hij dat niet kon, gaf de vrouw hem een stinkend stuk brood met snotjes erop en dwong hem dat op te eten. Kwaad als ze was, zou Štefenajka veranderd zijn in een stenen pilaar in de vorm van een vrouw. Toen het gebied door een aardbeving werd getroffen, stortte Štefenajka in en vandaag de dag jaagt ze de herders op de weide geen angst meer aan.
bron: hier
Overnachting in een berghut
Slovenščina
English
English
Bosanski
Dutch
Hrvatski
Čeština
Dansk
Dutch
Suomi
Français
Deutsch
Magyar
Italiano
Polski
српски
Slovenčina
Español
Svenska
Deutsch
Uitstapjes en wandelingen rond de hut
Je volgende bestemming in slovenië?
Berghut Erjavčeva is het hele jaar geopend. Reserveer uw verblijf en breng wat tijd door in het natuurparadijs van het Triglav Nationaal Park (UNESCO) bij Kranjska Gora op de bergpas Vršič in het hart van het Triglav Nationaal Park.
Reserveer uw verblijf
Slovenščina
English
English
Bosanski
Dutch
Hrvatski
Čeština
Dansk
Dutch
Suomi
Français
Deutsch
Magyar
Italiano
Polski
српски
Slovenčina
Español
Svenska
Deutsch
Souvenirs Online Winkel
